مربوط به ولايت و حكومت نظير « إنِ الحكم الّا للَّه » « 1 » « اطيعوا اللَّه و اطيعوا الرّسول و اولى الامر منكم » « 2 » « فإنّهم حُجَّتى عليكم و انا حُجّة اللَّه » « 3 » « فانى قد جعلتُه عَليكُم حاكماً » « 4 » و . . . وارد شده است و از اين جهت استاد بزرگوار ما حضرت امام خمينى قدس سره مىفرمودند : « از نظر شيعه ، اين مطلب از امور بديهى است كه مفهوم حجّت خدا بودنِ امام معصوم عليه السلام آن است كه او داراى منصب الهى و صاحب ولايت مطلقه بر عباد است و چنان نيست كه فقط ، مرجعِ بيانِ احكامِ الهى باشد و لذا از گفتهء آن حضرت كه فرموده‌اند : فانّهم حجّتى عليكم و انا حجّة اللَّه ، به خوبى مىتوان دريافت كه هر آنچه از سوى خداوند به امام معصوم عليه السلام واگذار شده و در مورد آن امور ، حق ولايت دارد ، فقها نيز از طرف امام معصوم عليه السلام ، صاحب همان اختيارات هستند و از اين حيث روشن مىشود كه مرجع اين حقوق ، جعلِ ولايت از ناحيهء مقدسهء الهيّه براى امام معصوم عليه السلام و جعل ولايت از جانب امام معصوم عليه السلام براى فقهاء است » « 5 » . اساساً در كلمات فقهاء - رضوان اللَّه عليهم - تعبير « نيابت » وجود دارد ولى تعبير « انتخاب » وجود ندارد و معلوم است كه نايب - اعمّ از

--> ( 1 ) - / سورهء انعام ، آيهء 57 . ( 2 ) - / سورهء نساء ، آيهء 59 . ( 3 ) - / وسايل الشيعه ، ج 18 ، باب 11 ، روايت 9 . ( 4 ) - / اصول كافى ، ج 1 ، ص 67 ، حديث 10 . ( 5 ) - / شئون و اختيارات ولىّ فقيه ، ص 47 .